Prądy artystyczne

Religia i wiaraW oświeceniu ukształtowały się trzy prądy artystyczne: klasycyzm, sentymentalizm i rokoko.Najstarszym nurtem w sztukach plastycznych jest klasycyzm i jego założenia są takie same jak w literaturze. Dzieła tworzone były według antycznych kanonów piękna. Najważniejszy był ład, harmonia oraz symetria. Architektura opierała się na okręgach i linii prostej, co dawało wrażenie porządku i bezpieczeństwa. Ponadto dominowały płaskorzeźby i kolumny. W Polsce przykładem budownictwa klasycznego jest pałac Na Wodzie oraz Teatr Wielki. Rzeźby tego okresu nawiązywały do mitologii. Najwybitniejszym rzeźbiarzem oświecenia był Antonio Canova. Tematy antyczne możemy odnaleźć również w malarstwie, a jego najsłynniejszymi przedstawicielami byli Jacques Louis David oraz Marcello Bacciarelli. Zupełnie odmiennym kierunkiem sztuki było rokoko. Cechował się erotyzmem, frywolnością, fantastyką oraz zabawą. Budowano zaokrąglone i krzywe obiekty. Odrzucono monumentalność i stawiano małe budowle często otoczone parkami. Niezwykle popularne były ogrody z mostkami, strumykami, ruinami oraz motywami pochodzącymi z Chin i Japonii. W malarstwie dominowały pastele, światło oraz sceny z życia dworzan.Sentymentalizm nie stworzył żadnych kierunków w sztuce.

Najsłynniejszym przedstawicielem tego kierunku był John Locke. Kolejnym prądem umysłowym epoki był utylitaryzm zakładający, że użyteczność społeczna jest kryterium miary człowieka. Koncepcja ta miała za zadanie pogodzić dwa obrazy człowieka: dobrego i złego. Liberalizm również jest ściśle związany z osobą Locka. Głosił on równość wszystkich ludzi oraz nietykalność ze strony władz. Idea ta miała znaczny udział w wybuchu rewolucji francuskiej. Umowa społeczna zakładała, że państwo to twór założony przez ludzi w celu ochrony bezpieczeństwa, wolności i spraw obywateli. Aby to było możliwe Monteskiusz zaproponował rozdzielenie władzy na ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Ostatnim prądem był deizm, który odrzucał myśl ingerencji Boga w życie ludzi. Według tej idei należy przestrzegać zasad moralnych, ale odrzucić autorytet kościoła, który nie zna zamierzeń Stwórcy. Rousseau był przekonany, że kształcenie kobiet powinno odbywać się w odniesieniu do mężczyzn. W ten sposób dziewczęta przygotowywały się do roli żony, matki i gospodyni domowej. Ponadto do pożądanych umiejętności należało czytanie, pisanie, liczenie, posiadanie informacji na temat geografii, historii, literatury oraz znajomość języków obcych.