Orhan Kemal

Religia i wiaraPowieściopisarz i dramaturg, który dwukrotnie trafił do więzienia za propagowanie idei komunistycznych.Znany czytelnikom jako Orhan Kemal, Mehmet Raşit Ögütçü przyszedł na świat w 1914 roku w rodzinie piastującego wysokie stanowiska polityka Abdülkadir Kemali Beya, który został zmuszony do ucieczki z kraju wraz z najbliższymi krewnymi, gdy syn był nastolatkiem. Ze względu na to młodzieniec musiał przerwać naukę w szkole średniej, której nigdy później nie ukończył. W Syrii rodzina Mehmeta żyła bardzo biednie, przez co chłopak był zmuszony do pracy jako pomocnik w kuchni i drukarni. Po trwającym rok pobycie za granicą, chłopak wrócił samotnie do Turcji. Zamieszkał w Adanie i przyjął posadę robotnika w zakładzie włókienniczym. W 1937 roku ożenił się z koleżanką z pracy o imieniu Nuriye. W trakcie odbywania obowiązkowej służby wojskowej został aresztowany za posiadanie dzieł pisarzy zakazanych, za co został skazany na pięć lat więzienia. W zakładzie karnym poznał słynnego pisarza Nazima Hikmeta, który uzupełnił luki w edukacji młodego człowieka i wyznaczył jego ścieżkę literacką. Orhan Kemal pisał głownie o problemach dotykających turecką klasę robotniczą i o innych wyzyskiwanych przez system ludzi.

Znienawidzony i uwielbiany satyryk turecki, na którego życie kilkukrotnie nastawali wrogowie polityczni.Prawdziwe nazwisko Aziza Nesina brzmi Mehmet Nusret. Pisarz przyszedł na świat w 1915 roku w Stambule, w rodzinie ogrodnika. Jego ojciec był człowiekiem bardzo religijnym i stanowczo sprzeciwiającym się poglądom Atatürka. Chłopak uczył się w Wyższej Szkole Wojskowej oraz w Akademii Sztuk Pięknych w Ankarze. Jako że uczęszczał do szkoły dla ubogiej młodzieży pozostającej w trakcie edukacji na utrzymaniu państwa, był zmuszony do odsłużenia kilku lat w wojsku. Został jednak wydalony z armii za niewłaściwe zachowanie. Po tym incydencie imał się rożnych zajęć, jednak w końcu udało mu się nawiązać współpracę z kilkoma czasopismami. Od 1946 roku wydawał wespół z przyjacielem Sabahettinem Alim magazyn satyryczny pt. Marko Paşa, skupiający sie głownie na wyśmiewaniu ówczesnych spraw politycznych. Władze jednak nie miały zbyt wielkiego poczucia humoru, gdyż w związku z jedną z publikacji skazały Aziza Nesina na więzienie. Satyryk jest twórcą wielu docenionych również poza granicami Turcji utworów poruszających w humorystyczny sposób poważne kwestie.