galeria sztuki współczesnej Gliwice

Religia i wiaraBarok zerwał z formą i tematyką renesansu. Wprowadził natomiast nowe style i formy.Bardzo popularny stał się marinizm. Jego twórcą był Giambattista Marino. Według tej koncepcji wiersze należało pisać kunsztownym i wyszukiwanym językiem, używać wielu środków i figur stylistycznych, porównań, odniesień oraz metafor. Główne cechy tego kierunku w sztuce to sensualizm i zmysłowość. Styl ten dość często kojarzy się z konceptyzmem. W Polsce za przedstawiciela marinizmu uważa się Jana Andrzeja Morsztyna.Koncept natomiast ma na celu zaskoczyć odbiorcę i polega na grze z czytelnikiem, który musi odnaleźć ukryty sens utworu. Środek ten można najczęściej uzyskać za pomocą antytez, oksymoronów i paradoksów. Doskonałym przykładem zastosowania konceptu jest sonet "Do trupa" Morsztyna, w którym porównani są zakochani i zmarli.Często używano makaronizmów, czyli zwrotów, form lub pojedynczych wyrazów pochodzących z innego języka w wypowiedziach po polsku. Najczęściej tym językiem obcym była łacina. Używane były w celach humorystycznych i satyrycznych. W polskiej literaturze makaronizmy możemy znaleźć w niektórych dziełach Jana Kochanowskiego, a szczególne ich nagromadzenia występują w "Pamiętnikach" Jana Chryzostoma Paska.

Poeta metafizyczna Mikołaj Sęp- Szarzyński, to poeta żyjący niespełna 30 lat. Jest autorem jednego z najważniejszych zbiorów poezji polskiej. "Rytmy albo wiersze polskie" zostały opublikowane 20 lat po śmierci pisarza, w roku 1601. W skład tomu weszły małe formy liryczne: epigramat, epitafium, pieśni i sonety. Po lekturze całego tomu poeta jawi się czytelnikowi jako gorliwy katolik, co nie jest faktem bez znaczenia. W młodości Sęp był zwolennikiem reform, szybko jednak wycofał się i przeszedł na katolicyzm. Świat jaki pokazuje Szarzyński nie jest podobny do obrazu wszechświata Kochanowskiego. Jego rzeczywistość jest dynamiczna i unieszczęśliwiająca człowieka. Składa się głównie z wojen, a światem zamiast Boga rządzi Szatan. Cielesność przeszkadza człowiekowi w dążeniu do boga. Zbawienia należy szukać tylko w cnotliwym życiu. Łatwo zauważyć, że poezja Sępa - Szarzyńskiego jest daleka od estetycznego umiaru Jana Kochanowskiego, który wszakże też dążył do zbawienia duszy. To nowy typ poetyki, który nie chce podporządkować się klasycznym regułom